زخمهای ناشی از سوراخ شدگی
اگر كودك من روی یك میخ زنگزده رفت یا بدنش با یك شی تیز سوراخ شد، چه كار باید بكنم؟
اگر قسمتی از بدن كودك شما سوراخ شده است، ابتدا دستهای خود را شسته و سپس به دقت جراحت را بررسی كنید. با استفاده از یك جریان آب، جراحت را با صابون شسته و برای پنج دقیقه با آب بشویید. سپس بدون اینكه زخم را باز كنید، محل جراحت را نگاه كنید تا مطمئن شوید كه چیزی در آن باقی نمانده است. اگر چیزی دیدید یا اگر بخشی از شیئی كه موجب جراحت شده گم شده است (مثلا ته یك قلاب)، كودك خود را به اورژانس برسانید. همچنین اگر خونریزی دارد و نمیتوانید آن را با فشار دادن محل جراحت كنترل كنید او را به اورژانس ببرید. (البته اكثر اینگونه جراحتها، چندان خونریزی نمیكنند.)
در غیر این صورت، پماد آنتیباكتریال و یك باند تمیز روی جراحت قرار دهید. اگر كودك احساس درد دارد از پزشك او بپرسید كه آیا میتوانید مقدار مناسبی از استامینوفن را به او بدهید یا خیر.
اگر اینگونه جراحتها خیلی كوچك نبودند یا اگر شیئی كه جراحت را ایجاد كرده زنگزده یا كثیف بود، با پزشك كودك خود تماس بگیرید. او احتمالا خواهد خواست كه كودك را معاینه كند و ممكن است برای جلوگیری از عفونت نیز آنتیبیوتیك تجویز نماید. همچنین اگر گاز گرفتگی توسط حیوان یا انسان موجب سوراخ شدن پوست شده باشد پزشك باید كودك را معاینه نماید.
آیا كودك به واكسن كزاز نیاز دارد؟
این بستگی به آن دارد كه كودك شما اخیرا چه واكسنی زده باشد. واكسن كزاز معمولا به عنوان بخشی از برنامه واكسیناسیون در سنین 2، 4، 6 و 15 ماهگی تزریق میشوند. این تزریقها میتوانند از كودك شما در برابر كزاز (یك بیماری بالقوه كشنده كه توسط باكتریهایی ایجاد میشود كه از طریق زخم به بدن وارد میشوند) حفاظت كنند. پزشك بسته به وضعیت جراحت و همچنین تعداد واكسنهای كزاز كه كودك دریافت كرده است، تصمیم میگیرد كه آیا او به واكسن مجدد نیاز دارد یا نه. (اگر كودك شما بیش از 6 ماه سن دارد و سه نوبت واكسن كزاز دریافت نكرده است، یك نوبت برای او تجویز خواهد كرد.)
اگر جراحت كلا مشكلدار به نظر میرسد (تمیز و مختصر نیست)، پزشك ممكن است یك نوبت تزریق " سرم ایمونوگلوبولین كزاز انسانی" نیز برای كودك تجویز كند كه شامل آنتیبادیهای لازم برای كمك به مقابله با عفونت كزاز است.
برای پیشگیری از این نوع جراحت، چه كار میتوانم بكنم؟
خانه خود را برای كودك ایمن كنید تا از افتادن او بر روی اشیا تیز جلوگیری شود، همچنین او را از قفسههایی كه اشیا نوكتیز (از قبیل سیخ كباب یا چاقو) را در آنها نگهداری میكنید دور نگه دارید. به او اجازه ندهید هنگامی كه اشیا نوكتیز (مانند مداد) در دست دارد بدود یا اشیائی را حمل كند كه در صورت افتادن و شكستن میتوانند لبههای نوكتیز ایجاد كنند (مثلا لیوانهای شیشهای یا بشقابهای سرامیكی). هنگامی كه فرزند شما دور و بر حیوانات میپلكد، مراقب او باشید تا گاز گرفته نشود و هنگامی كه راه رفتن را یاد گرفت، اجازه ندهید پا برهنه در جاهایی راه برود (خصوصا در بیرون از خانه) كه احتمال دارد بر روی یك میخ قدیمی یا چیزهای نوكتیز دیگر پا بگذارد.